van Chilliwack naar Banff

Vanochtend zijn we op tijd opgestaan omdat we een lange dag voor de boeg hadden. Het is niet alleen ver rijden maar ook hadden we ingeschat dat we vaak zouden stoppen om mooie en leuke dingen te doen. De dag begon al goed toen we uit ons raam van ons hotel het zwembad zagen. Nou ja, zwembad, wat ooit een zwembad is geweest. 

Gelukkig vonden we ook nog een Starbucks waar we niet op gerekend hadden in dit gehucht. 

De reis was lang maar de natuur prachtig. We hebben dat geprobeerd vast te leggen. Klik hier voor meer foto's.

Het hoogtepunt was de jonge zwarte beer die we langs de kant van weg zagen en die ongestoord paardenbloemen aan het eten was. Helaas, of misschien wel gelukkig, kwam zijn moeder niet opdagen. Na een paar minuten liep hij weer de bossen in.

Vancouver

Maandagmiddag zijn we vetrokken naar het vliegveld voor een lange reis naar Vancouver Canada. Via Houston, dat krijg je met die tickets geboekt op Delta punten, kwamen we pas na middernacht lokale tijd aan in Canada. Uiteraard was iedereen helemaal kapot maar gelukkig hadden we een hotel genomen op het vliegveld dus we konden snel naar bed. De volgende ochtend hebben we de auto opgehaald en zijn we Vancouver stad gaan verkennen. Op de foto hieronder zie je Lisanne kijken over de baai naar de bergen ten oosten van de stad. Je kan zelfs eind juni de sneeuw op de toppen zien liggen. 

Vooral Gaslight District en Granville eiland waren beide gaaf om doorheen te lopen.  Het is duidelijk dat er gewerkt wordt aan de voorbereidingen voor de Olympische Winter Spelen in 2010 want de stad is een grote bouwput. Maar het blijft er leuk om te zijn en de ligging is spectaculair. Klik hier voor de foto's die we vandaag gemaakt hebben.

Aan het einde van de dag zijn we al richting het oosten gegaan zodat we morgen niet al te lang hoeven rijden naar Banff. Al met al denken we er wel de hele dag over te doen maar dat komt omdat we de tijd nemen en onderweg veel mooie dingen willen zien. Vanavond slapen we in Chilliwack BC en willen morgen op tijd op.

EK 2008

Ook hier in Amerika leeft het EK 2008 erg onder de Nederlanders. Vandaag zijn we met een groep vrienden naar Charlie Mopps Public House om de wedstrijd te kijken. Lisan moest werken en Martijn ging met ons mee. Wat een sfeer.... super gezellig. Het was voor Tjeerd de eerste wedstrijd die hij kon kijken, de andere 3 wedstrijden was hij op kantoor of op reis. Hij heeft NL geen geluk gebracht door vandaag mee te gaan.  

Na de wedstrijd zijn we met Jacqueline en Quint nog even gaan nakletsen bij ons thuis. Lisanne en Martijn zijn samen wat gaan eten en zitten nu in de bioscoop, ik geloof dat ze naar Iron Man gingen. 

Morgen nog lekker rommelen in huis en inpakken want maandag gaan we naar Canada!! 

Kaasplank

Al heel lang wil ik een grote kaasplank, gezellig van alles erop doen en dan hup op tafel. Eindelijk was het dan gisteren zover. Ik had van mijn werk een kadobon gekregen en hiermee mijn wens vervuld.  Gisteravond kwamen Jacqueline en Quint eten dus hij is gelijk in gebruik genomen. 

We hebben heerlijk gekookt en lekker aan de nieuwe tafel 'gehangen' op  de porch. De recepten komen van www.foodnetwork.com . Dat is een televisiezender die de hele dag kookprogramma's uitzendt. Helemaal leuk (en lekker!!).

Nuttig weekend

Het is het weekend van de veranderingen in Huize Edelman. Hebben we vorige week een nieuw deck laten maken en een nieuwe tafel gekocht voor de porch was het deze zondag tijd voor nieuwe lampen bij de voordeur. Al zolang wij hier wonen waren de vorige lampen een ergernis. Helemaal kapot waren ze en het licht werkte ook niet meer omdat het binnenwerk zo verrot was. Zo gezegt zo gedaan, nieuwe lampen gekocht en vandaag was de dag om ze op te hangen. Het staat netjes al was het wel een hele klus in de volle zon. (35 graden). En natuurlijk het belangrijkste.........ze werken!!! :)

Buiten zitten

Door de jaren heen hebben wij niet vaak buiten gezeten. In ons oude huis op Powers Ford was het gewoon niet gezellig om buiten te zijn. Af en toe zaten we overdag tussen de bomen maar in die 5 jaar dat we er gewoond hebben zijn de keren dat we buiten gegeten hebben op een hand te tellen. Die enige keer die is blijven hangen was op onze trouwdag (30 maart) toen Peter en Mireille bij ons waren; zij hadden gekookt en we hebben toen tot middernacht buiten aan tafel gekletst.

In ons nieuwe huis was buiten zitten ook niet echt nodig vanwege de grote "screened-in porch". Zo'n porch is buiten zitten zonder de overlast van muskieten en andere vervelende beesten doordat er rondom gaas zit. Wij er hebben de afgelopen 2 jaar vele avonden doorgebracht en er met veel mensen ook gegeten. Echter, toen we gingen nadenken over een aantal verbeteringen in en rond het huis kwam "uitbreiding van ons deck buiten" altijd op als een idee. We zijn eind vorig jaar begonnen met het vervangen van het hek aan de zijkant van het huis. Toen wij planken gaan leggen naast op de patio. Phase III is inmiddels ook compleet met het uitbreiden van ons deck, zoals je kunt zien op de foto.

Schemering is nog steeds geen leuke tijd om buiten te zitten maar als de zon eenmaal onder is dan is het best uit te houden. We hebben dan ook de 2 afgelopen avonden lekker buiten gezeten. De tafel en stoelen van de porch zijn inmiddels naar buiten verhuisd en natuurlijkmoest er dan op de porch wat anders komen. Kiki's wens was een grote farm table waar we met veel vrienden, familie, vrienden van de kids etc. lekker kunnen zitten, kletsen, eten. We hebben op Craigs list, een soort marktplaats, deze tafel met stoelen gevonden. De tafel kan makkelijk 10 stoelen er om heen hebben. Deze stoelen moeten nodig een verfje hebben, blauw, roze, groen en paars zijn niet echt onze kleuren. Nog even denken welke kleur we erop gaan spuiten, allemaal hetzelfde of toch verschillend. Opvallende kleuren, of toch wat gedekter (zwart?).

Suggesties zijn welkom :)

Prodent Smile

Je moet er wel wat voor over hebben om een "Prodent smile" te krijgen.

Vanochtend is Martijn naar de orthodontist geweest en nu heeft hij dus slotjes. Het vorige apparaat(wat er overigens nog steeds in zit) in zijn mond was nodig om zijn kaak te verbreden en nu met de slotjes is het idee dat zijn tanden bij elkaar komen te staan. Dan komt er  ruimte voor zijn hoektanden om naar beneden te komen. We zien wel hoelang dit er op blijft, vermoelijk ruim een jaar.

Voordat hij zijn beugel kreeg is hij met Kiki  naar Chick fil A gegaan voor ontbijt. Klik maar eens op de link om hun commercials te zien; ze gebruiken koeien die adverteren dat we meer kip moeten eten. De kids vinden het heerlijk en af en toe nemen wij ook iets maar dan is het meestal een lekkere milkshake. Het blijft "fast food" maar we hebben altijd het idee dat het gezonder is dan McDonalds, Burger King of Wendys.

Graduation

Het was een rare dag voor Martijn gisteren. Hij "studeerde" af van Walker Middle School en hij, en al zijn 89 klasgenoten, gaat naar High School. Wij hebben besloten dat Martijn niet naar Walker High School gaat maar naar dezelfde school als zijn zus. Zijn nieuwe school, Joseph Wheeler High School is veel groter en vooral multicultureler. Hij verlaat de beschermde omgeving van een prive school om naar een openbare school te gaan waar elke school a 'rent a cop' (een politie-agent) rondloopt om de boel in de gaten te houden. Toch denken dat wat goed voor Lisanne werkt ook op hem een positieve uitwerking zal hebben.

De 'graduation' was een hele ervaring om mee te maken. Alle 89 kinderen zaten op 6 rijen naast elkaaar, keuring in hun 'graduation gown'. Eerst werden er allerlei speeches gehouden en toen allerlei rewards uitgereikt, bijvoorbeeld voor Perfect Attendance (3 jaar lang geen klas missen) of Principal Awards (3 jaar lang een gemiddelde van 95% over proefwerken en huiswerk). Saillant detail dat het meerendeel van alle uitreikingen naar meisjes ging en maar heel weinig naar jongens. Als laatste werden alle namen van de kinderen afgeroepen en mochten ze allemaal hun diploma ophalen.

Na de uitreiking was er een receptie buiten. Inmiddels is hier niet meer kouder dan 20 graden 's avonds dus al het eten en drinken stond keurig op het middenplein van de school. Iedereen was uitgelaten maar sommigen waren toch ook wel een beetje verdrietig; voor Martijn betekende het zijn laatste dag en hij gaat ergens anders opnieuw beginnen. Sommige meiden moesten huilen toen hij weg ging en er werd veel "gehugged". Van alle kinderen was hij een van de laatste die vertrok. Hopelijk is het een goede beslissing: time will tell.

La Bombonera

Op dit moment zendt ESPN the Champions League finale tussen Manchester United en Chelsea uit. Dat doet mij denken aan een wedstrijd die afgelopen 4 mei is gespeeld in Buenos Aires; een wedstrijd waar ik graag nog eens heel zou willen. Na de laatste Peso Crisis is Argentinie voor vele andere Zuid Amerikanen een goedkoop land geworden om te bezoeken en daar maakten Marcelo Coloma, een goede vriend van mij in Chili, mooi gebruik van. Via hem heb ik ook deze prachtige foto's gekregen.

La Bombonera is "de wedstrijd van het jaar" in Zuid Amerika. Het is de wedstrijd tussen Boca Juniors en River Plate in het thuis stadion van Boca, liefkozend La Bombonera genoemd omdat het lijkt op een vierkante BonBon. Ook dit jaar was Boca weer te sterk voor River Plate, behalve de wedstrijd was Marcelo was het meest onder de indruk van de sfeer. Een relatief klein stadion met maar 57,000 plaatsen maar omdat het zo compact is, bomvol zat en zo dicht op het veld staat is de akoestiek geweldig. Het geel/blauw van Boca helpt dan ook mee natuurlijk. Net als bij de Engelse wedstrijden wordt er veel gezongen en je ziet "jong en oud" en "man en vrouw" in het stadion, een hele sensatie volgens Marcelo.

In 1972 speelde Ajax er al tegen Independiente voor de wereldbeker. Ik kan mij die wedstrijd nog wel herinneren. Ik werd midden in de nacht wakker gemaakt en de wedstrijd was in zwart-wit, of misschien was onze tv wel zwart-wit. Hiernaast zie je een foto van het stadion, zoals het hoort midden in een woonwijk. Manchester United wint net de "cup met de grote oren"; sallaint detail, Carlos Tevez, een van de godenzonen van Boca (naast Diego Maradona natuurlijk) scoorde een van de penalties voor Man U.

Lisanne en Jimbo

Al heel wat jaren helpt Lisanne op zondag van 1 uur tot 2 uur bij Top Soccer. Geen idee waar je naam vandaan komt maar het is een initiatief van een aantal jaar geleden waarbij de club de gelegenheid geeft aan geestelijke en lichamelijke gehandicapten om te voetballen. Er zijn sponsors gezocht en er is geld ingezameld om een speciaal turf veld aan te leggen; dat veld heet nu ook het Tops Field en is elke zondag middag, tijdens het voetbalseizoen, in gebruik.

Een van de favoriete kinderen van iedereen is Jimbo. Die is net zo oud als Martijn en we kennen hem al heet wat jaren. Hier zie je hem op de foto met Lisanne. Afgelopen dinsdag is zijn vader plotseling overleden, dus er was zondag, voordat Tops begon, een memorial service op het Tops veld. Deze foto is vlak na de service genomen. Lisanne en Jimbo kunnen het goed vinden samen en deze zomer zal Lisanne ook bij Jimbo thuis gaan babysitten. 

State Cup here we come

Het weekend is voor ons goed begonnen met een gezellige vrijdagavond bij Seasons 52 met Jilko en Heleen Andringa. Het concept van dit restaurant is dat welke combinatie van voor-, hoofd- of nagerecht je ook kiest, je nooit boven de 500 calorieen uitkomt. Tenzij je meerdere voor en nagerechten neemt, zoals wij deden! We waren er om half 8 en gingen om 11 uur weg, het was dus erg gezellig.

Het hele weekend staat voor Lisanne in het teken van voetbal want zij heeft 4 trainingen van 2 uur met verschillende coaches van bekende universiteiten. Dit is georganiseerd door NASA, de voetbal vereniging. Op vrijdagavond was de eerste training, vandaag 2 trainingen (van 10 uur tot 12 uur en van 2 uur tot 4 uur) en morgen de laatste. Ze heeft erg veel plezier met de meiden van haar team en het is een goede training voor State Cup. Klik hier voor haar schedule, kijk naar North Atlanta Premier 10.

Martijn's team was in een meer vervelende situatie. Zij zijn 12de geplaatst van de 16 maar er waren meer inschrijvingen dus hij moest vandaag tegen de 21ste geplaatste team spelen. De winnaar neemt dan alsnog de 12de plek in. Gelukkig is dat het team van Martijn want ze wonnen ruim met 5-0. Klik hier voor de schedule van Martijn, kijk naar North Atlanta 12 premier. Dus nu gaan net als vorig jaar zowel Martijn als Lisanne naar State Cup. Wel leuk omdat op dit ene toernooi 224 teams meedoen op een locatie in Colombus GA:

• 7 leeftijdsgroepen (u-12 tot en met u-17)
• zowel boys als girls
• 16 teams (4 x 4) in elke leeftijdsgroep

Vanavond zijn Holden en Douglas, 2 goede vrienden van Martijn, in de basement. Met zijn 3-en spelen ze allerlei sport spelletjs op de PS3. De grootste lol hebben ze en het zal wel even duren voordat ze gaan slapen. Als ze morgen maar niet chagrijnig zijn.

Lisanne en Chase zijn op een 'date'. Vanavond eerst samen ergens eten en dan naar de film. Ook gezellig, ze zijn inmiddels 10 maanden samen.

Mexico City

De afgelopen dagen was ik (Tjeerd) weer eens een paar dagen in Mexico City. Zoals jullie wellicht weleens gelezen hebben is de stad enorm groot, zeer vervuild en hoog boven de zeespiegel. Vooral dat laatste zorgt nogal voor problemen omdat je vrij snel buiten adem raakt. Dat overkwam mij dus afgelopen woensdag.

Laat op de middag moest ik naar het toilet. Dus ik naar de liften in de hal waar de toiletten zijn. Helaas allemaal bezet dus ik dacht: "gewoon naar een andere verdieping gaan". Het duurde nogal lang voordat de lift kwam dus dan maar naar het trappenhuis, niet wetende dat je er wel in kan maar er niet meer uit. Alle deurklinken zijn aan de binnenkant verwijderd! Dus ik lopen van de 11de verdieping naar de 13de (penthouse) maar dat was ook dicht. Dan maar helemaal naar beneden, helaas kon ik er alleen uit bij de security in de garage op -1. Inmiddels 15 minuten later, compleet buiten adem en nog steeds niet naar het toilet geweest. Gelukkig liep het wel goed af.

Terug op kantoor was ik net op tijd om een pluim rook te zien komen uit een van de vulkanen die ten noorden van de stad liggen. De Popocatepetl (ook wet het mannetje genoemd), Aztec voor "Smoking Mountain", rommelde heel even en ik was er als de kippen bij om een foto te maken. Helaas kan je het niet goed zien maar aan de rechterkant van de foto zie je de "cone" van de vulkaan. Links ervan ligt het vrouwtje, iets lager (+/- 5000 mtr boven de zeespiegel) maar veel breder. Vlak onder de top kan je net nog het wit van de sneeuw zien.

Vanaf de plek waar ik de foto hebt gemaakt is het ongeveer 3 uur rijden naar de base van de vulkaan. Het is mogelijk helemaal naar boven te gaan alleen vlak onder de top, voordat de sneeuw begint, ligt een laag as en zand waar het moeilijk doorheen lopen is. Samen met de "city of Teotihuacan" zijn dit de mooiste plekken om te bezoeken rondom de stad. Helaas ben ik er nooit aan toe gekomen. Wie weet......

Verjaardagen, Moederdag en logees........

Jeetje, wij weten nog goed dat we zo rond augustus vorig jaar te horen kregen dat we zowel in maart als april en mei bezoek zouden krijgen. Dat was best druk dachten we maar dat is reuze meegevallen. Sterker nog, we zijn een beetje triest dat alles alweer voorbij is. Vanmiddag is de familie Van den Berg vertrokken naar huis, de laatste van de logees die zijn gekomen. Nu moeten de kids nog een paar weken naar school en dan staat de vakantie alweer voor de deur.

Eerst hebben we de verjaardag van Kiki en Martijn gevierd. Omdat het ook nog Moederdag was, zijn Frank en Tjeerd vroeg opgestaan om het ontbijt voor te bereiden. Ze hadden biscuits en cinnamon rolls gemaakt samen met 2 verschillende soorten roerei. Nadat alles zo ongeveer op was hebben we koffie gemaakt, verjaardagstaart gegeten en zijn Kiki en Martijn alle kado's gaan uitpakken. Ze zijn allebei erg blij met wat ze gekregen hebben. Kiki heeft een nieuwe Mac Laptop en Martijn een Holland voetbalshirt en 2 PS3 spelletjes. Daarnaast nog vele leuke kado's van onze gasten, en vanuit Holland (Fam Berk en Fam de Boer). Kortom, helemaal niks te klagen. Nadat alles was uitgepakt en opgeruimd zijn we met zijn allen nog een keertje naar Starbucks gegaan.

Rond 1 uur zijn ze weggereden en wij zijn de hele middag thuis gebleven. Allerlei dingen gedaan waar we de laatste tijd niet aan toe zijn gekomen. Martijn wilde graag pannenkoeken, oh nee flensjes, eten, dus dat hebben we gemaakt. Daarna is de hele familie de basement in gegaan om Juno te kijken; de film gaat over hoe een meisje van 16 zwanger raakt en besluit om het kind af te staan na de bevalling. Een mooie film om deze drukke tijd, verjaardag en moederdag af te sluiten.

Klik hier voor het reisverslag van de VanDenBergFamily :)

Chipotle

Geen idee wat Chipotle (pronounced chi-POAT-lay) is of wat het betekent maar het is een keten van Mexicaanse restaurants die niet is ingericht als een "cantina" maar meer als een trendy eethuis. Het is een uniek concept die goed aanslaat omdat het eten lekker is en, heel belangrijk, niet al te duur.

**UPDATE: Chipotle is a fully ripened and smoked jalapeno pepper. ** (met dank aan Caroline :))

Er loopt niemand te bedienen maar in plaats daarvan loop je langs een balie en maken ze vers wat je wilt hebben. Ze draaien lounge muziek en je kan binnen of buiten zitten. Wij gaan er meestal heen op vrijdag avond als de kids iets anders aan het doen zijn. Lisanne is vanavond naar de Wheeler Baseball game en Martijn naar een voetbal wedstrijd van zijn school. Dus wij naar Chipotle! Gelijk even een foto gemaakt met onze nieuwe camera.

Klik hier om te zien wat wij altijd eten: de Burrito Bowl.

Verstandskiezen

De tandarts vertelt al 7 jaar dat het tijd wordt voor Tjeerd om zijn verstandskiezen te laten
verwijderen, eindelijk was het dan zover afgelopen woensdag. Eerst maandag een consult en foto bij de kaakchirurg. Deze zit overigens niet in een ziekenhuis maar heeft een eigen praktijk dichtbij de tandarts. Die maakt een foto en praat met je over het 'process'. Besloten was dus om alle kiezen aan de rechterkant te verwijderen, onder volledige narcose.

Woensdagochtend zijn we er om 9 uur heen gegaan; Tjeerd ging de behandelkamer in en Kiki moest blijven wachten. Via een infuus was hij al snel vertrokken en na een uurtje stond Kiki aan de achterkant van het gebouw klaar om hem weer naar huis te rijden. Hij was nog half verdoofd, de lekkerste slaap die hij volgens mij ooit gehad heeft. Eenmaal thuis heeft hij verder niks gedaan in de hoop om die avond het Koninginnedag feest mee te maken. Helaas ging dat niet dus is Kiki alleen gegaan.


Elk jaar wordt Koninginnedag gevierd door middel van een receptie, georganiseerd door het Nederlands Consulaat. Vorig jaar is men begonnen met het uitreiken van de Haelve Maan prijs om Nederlanders te eren die iets hebben gedaan voor Nederland of de Nederlandse gemeenschap in Atlanta. De Haelve Maan was de naam van het schip dat door de Verenigde West Indische Companie was uitgestuurd om de Noord-West passage naar India te vinden. Als gevolg hiervan voer Hudson de vernoemde Hudson River op en stichtte Manhattan. Manhattan de naam die de Wappinger Indianen gebruikte voor het eiland: het betekent letterlijk "heuvel eiland". Dit jaar ging de prijs naar Simpha, die hier o.a. de Nederlandse school 'de Molenwiek' heeft opgericht.

Even heel stil

Vorige week woensdag was een belangrijke dag want het was voor het eerst in 3 jaar dat Opa Jan weer eens op bezoek kwam. Dit hadden we voor een groot deel te danken aan Tante Els, nicht Sandra, die met hem meekwamen, en zijn doorzettingsvermogen. De hele week hebben we met zijn allen, vaak ook met de kids, hele leuke dingen gedaan. We namen vandaag afscheid en gebruikten dat oeroude Hollandse woord wat bijna niet uit te leggen is: gezelligheid! Het was gewoon OER Gezellig! Gelukkig vonden zij dat ook.

Zondag hebben we Martijn nog zien winnen van GSA en Opa was de mascotte van het team. De wedstrijd was pas laat in de middag en het was lekker warm. Helaas moesten we 2 velden oversteken, een bruggetje over, langs nog een veld dan steil omhoog om bij de wedstrijd te komen. Gelukkig rijden er bij GSA altijd golf karretjes rond om mensen van en naar het veld te brengen; dus ging Opa samen met tante en nicht in het karretje. Lekker makkelijk. We verlieten het veld rond half 7 en wij hadden Martijn zien winnen met 1-0. Het doelpunt kwam uit een diepte pass van hem op Will Porter, die een voorzet op maat afleverde voor Stuart bij de 2de paal. Die avond zijn we met zijn allen, inclusief Lisanne en Chase, gaan eten bij Tijuana Joe's.

Maandag zijn de girls nog gaan shoppen en die avond hebben we lekker thuis gegeten: baked potatoes, salade en steak van de BBQ. Dinsdag hebben we in de stad doorgebracht, het was ook die dag heerlijk weer dus we hebben in en rond Centennial Park gelopen. Helaas was woensdag, vandaag dus, alweer de laatste dag. Afscheid was zwaar maar toch was iedereen blij; blij dat we zo een fijne week hebben gehad.

Logees

Op dit moment hebben we Tjeerd zijn vader , tante Els en nicht Sandra te logeren. Het is supergezellig!
Even een fotootje van ons, gemaakt toen we uit eten gingen gisteren. Updates volgen, nu tijd om ontbijt te gaan maken :)

The Big Apple

(in Battery Park)
Elk jaar proberen we tijdens Spring Break een leuke vakantie te plannen met z'n 4-en. Dit jaar viel de keuze op New York, The Big Apple. De kids zijn er nog nooit geweest en vooral Lisanne wilde hier erg graag naar toe.

(uitzicht vanaf onze hotelkamer & Martijn, Roderick en Lisanne in NYC! )
We vertrokken dinsdagochtend vroeg met de auto naar het vliegveld en daar aangekomen waren we bang dat we onze vlucht zouden missen. Alle parkeerplaatsen waren vol en we werden gedwongen om ergens buiten de luchthaven te parkeren en met een shuttlebus terug te gaan. Uiteindelijk viel het allemaal wel mee en waren we ruim op tijd; de vlucht naar Newark had geen vertraging en rond 12 uur zaten we in de taxi naar Manhattan, na ongeveer 1 uur rijden stonden we voor ons hotel op 3rd Avenue tussen 51st en 52nd street. Prima lokatie!

Die middag zijn we in de metro gestapt en naar China Town en Little Italy gegaan. Daar hebben we de hele middag rondgelopen tussen alle kleine stalletjes die allemaal (nep) tassen en sieraden van bekende ontwerpers, soms super stiekem, verkopen. Heel gaaf om mee te maken en een walhalla als je goedkoop wilt shoppen. Die avond hebben we ergens op Mulberry Street in Little Italy gegeten en zijn we naar Union Square op 14th street gelopen alvoren de subway naar het hotel te nemen.

(Uitzicht vanaf Empire State Building richting Central Park & Brooklyn Bridge)
De volgende ochtend had iedereen zere voeten maar gingen we vol goede moed terug naar Lower Manhattan dit keer naar Battery Park, Ground Zero en Wall Street. Daarna gelopen naar Brooklyn Bridge en vanaf de brug naar de stad gekeken. Snel wat gegeten die middag en toen op weg naar Midtown, Empire State Building op (ruim 450 meter boven de grond!). Helemaal geweldig dat uitzicht, vooral als je naar Central Park kijkt. Toen was het inmiddels 5 uur en zijn we verder Uptown gegaan naar Lexington en 92nd street. Daar is Roderick Kunst sinds afgelopen zondag voor een taalcursus van 2 maanden; aangezien wij hem en zijn ouders al jaren kennen zijn we elkaar op gaan zoeken. We hebben gezellig met hem gegeten en koffie gedronken, sindsdien is ook hij verslaafd aan Starbucks! De avond was nog jong dus zijn we gaan kijken op Times Square, Lisanne wilde dat graag in het donker zien met alle lichten aan. Toen we lopend terug gingen naar het hotel, zo rond 10 uur, was iedereen compleet gaar maar wel met een geweldige dag achter de rug.
(gezellig muziek in Central Park)
Opstaan op donderdag viel niet mee dus eerst maar even goed ontbijten in een typische New York diner. Daarna zijn we richting Central Park gelopen en hebben we ook nog wat tijd doorgebracht in Soho en Greenwich Village. De taxi stond om 6 uur klaar om ons naar het vliegveld te brengen; uiteindelijk waren we (met ruim een uur vertraging) rond 1 uur in de nacht thuis.

(Het reuzenrad in Toys'R Us aan Times Square, speciaal voor Liselotte zitten Lisan en Martijn in een Little People autootje :) & Times Square by night)

Marloes en Seb

Op woensdag 19 maart j.l. kwam Marloes aan in Atlanta na een lange vlucht met veel turbulentie. Marloes is ons nichtje dat, samen met haar zus Ingrid, bruidsmeisje was tijdens onze trouwdag. Super gezellige dagen gehad, veel gewinkeld natuurlijk en vooral lekker gekletst. Op vrijdag hebben we Seb(astien), haar Franse vriend, opgehaald van het vliegveld. Na 2 dagen bij ons zijn ze een weekje gaan reizen door Georgia en hebben heel veel gezien. Na een week weer bij ons teruggekomen voor 1,5 dag voordat ze terugvlogen naar Frankrijk. Ze hadden mooi weer, hebben veel gezien en komen vast nog een keer terug!! LEUK!!!
Natuurlijk hebben we de 'trap-foto' gemaakt, zoals met alle logees. Nog een dag of 10 en dan komt Tjeerd zijn vader voor het eerst sinds jaren weer logeren. Het wordt een hele onderneming voor hem maar gelukkig komen Sandra (nicht van Tjeerd) en Tante Els (haar moeder) met hem mee. Ze zullen blijven tot de 23e april. Op 25 april komen dan alweer onze volgende logees, Frank, Bianca, Niels en Marit. Een drukke boel dus de komende weken in Huize Edelman.

ING Georgia Marathon

Een paar jaar geleden is ING begonnen met het sponsoren van allerlei running events over de hele wereld; de marathon van New York is een van de belangrijkste in hun portfolio. Echter, het hoofdkantoor staat al jaren in Atlanta en daar deden we nog niks. Tot vorig jaar, toen is het initiatief genomen om een hele en halve marathon te organiseren ergens eind maart. Dit jaar was dus de 2de keer in de historie en voor mij de eerste keer om hier mee te doen, samen met nog 14.999 andere lopers!

De start was om 7 uur midden in Centennial Olympic Park. Het was zeer koud, te koud om hard te lopen; was het zaterdag nog 25 graden en korte broeken weer, zondag kwam het kwik niet hoger dan 8 graden.

Waar is de tijd gebleven?
Hardlopen doe ik decennia met momenten van jarenlang niks doen. Mijn laatste 21.1 KM was Kerst 1993 samen met Frank in Zoeterwoude (iets onder de 1 uur 30 minuten) en jaren later heb ik met Henry nog wel een paar kleinere loopjes gedaan (Voorschoten loop enzo). Grappig om te zien dat 15 jaar later en 20 kilo zwaarder de doelstelling hetzelfde is, namelijk uitlopen in een zo snel mogelijke tijd, maar dat het resultaat compleet anders is.

Ik ben, of was in ieder geval, niet in staat om ook maar dicht bij mijn snelste tijd ooit te komen. Mijn eindtijd was 2 uur en 11 minuten. Neemt niet weg dat ik tevreden was zeker als je weet dat er geen vlak stuk op het parkoers was, alles gaat omhoog en omlaag.

Klik hier voor mijn gegevens.

Dolblij
De laatste 2 mijl heb ik puur op wilskracht gelopen, ik heb geen 1 keer gewandeld, en ik was zo blij als een kind dat Kiki en Lisanne bij de finish lijn stonden. Martijn wilde liever uitslapen dan zijn vader aan moedigen :). De wekker was om half 5 gegaan, om half 6 ging ik met de Subway naar de start en om 11 uur zat ik aan het ontbijt thuis, alsof het een normale zondagochtend was.